رى هرى هاوزن و احياى تكنيك «استاپ موشن»
جادوى عروسك ها
گاردين
رى هرى هاوزن در هشتاد و پنج سالگى بزرگترين انيماتور استاپ موشن جهان محسوب مى شود. او آخرين فيلم خود به نام برخورد غولها را در سال ۱۹۸۱ ساخت و به حرفه ۳۰ ساله خود در نگارش، ساخت، فيلمبردارى، طراحى هنرى، مدل سازى و انيماتورى برخى از برجسته ترين فيلم هاى علمى - تخيلى پايان داد. در آن سال موج جديدى از جلوه هاى ويژه در راه بود و جورج لوكاس چهارسال قبل از آن اولين قسمت فيلم جنگ هاى ستاره اى را عرضه كرده بود و از آن پس جلوه هاى ويژه محور اصلى صنعت سينماى تجارى شد. اما نبايد تعجب كرد كه استادان اين تكنولوژى جديد، جورج لوكاس، استيون اسپيلبرگ، جان لنويس، جيمز كامرون و پيتر جكسون همگى از طرفداران پروپا قرص فيلم هاى هرى هاوزن بوده اند.
از طرفى در ماههاى اخير رنسانسى در فيلم هاى استاپ موشن باعث شده تا توجه همگان به اين شيوه قديمى كه توسط هرى هاوزن توسعه يافت، جلب شود. اين دو فيلم عروس جنازه و انيميشن جديد دالاس و گروميت از استوديو آردمن بودند كه هر دو از هنر هرى هاوزن الهام گرفته بودند و حتى سكانس نبرد اسكلت ها در فيلم عروس مرده نسخه اى تازه از شاهكار سال ۱۹۶۳ هرى هاوزن به نام جيسون و آرگونات هاست. هرى هاوزن با لبخندى در مورد اين فيلم ها مى گويد: همه مى گفتند كه استاپ موشن مرد، ولى اكنون با اكران اين دو فيلم اين اظهارنظر را مدتى است كه نمى شنويم. هرى هاوزن در سال ۱۹۶۰ از لس آنجلس به لندن نقل مكان كرد و در آنجا متخصصان لابراتوار رنك (Rank) اين امكان را براى او فراهم آوردند كه فيلم «travelling Matte» را دوبار فيلمبردارى كند و در يك نسخه از شخصيت هاى واقعى و در ديگرى از مدلهاى شخصى اش استفاده كند.
انیمیشن & Animation